Projekt nowelizacji koncentruje się na dostosowaniu polskiego prawa do wymogów Unii Europejskiej, zwłaszcza w zakresie leczenia za granicą i rozliczania składek:

• Refundacja leków: Zostaje ułatwiony zwrot kosztów leku zakupionego w innym państwie UE/EOG - ma umożliwić refundację na podstawie recepty uprawniającej do refundacji, a nie tylko spełniającej formalne wymogi recepty transgranicznej.

• Zwrot kosztów leczenia poza Polską: Dostosowując się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (sprawa C-777/18), pacjent nie otrzyma odmowy zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej, jeśli nie złożył wniosku do NFZ przed leczeniem, a było to uzasadnione koniecznością bezzwłocznego leczenia (stanem zdrowia).

• Zgoda na leczenie za granicą (koordynacja): Zgodnie z wyrokiem TSUE (sprawa C-538/19), możliwość uzyskania zgody Prezesa NFZ na leczenie w innym kraju UE/EFTA zostanie rozszerzona o przypadki, gdy do wniosku dołączono opinię lekarza z innego państwa członkowskiego.

• Nowa procedura refundacji niezbędnych świadczeń (art. 42ia): Wprowadzona zostaje ustawowa procedura refundacji niezbędnych świadczeń udzielonych za granicą na podstawie przepisów o koordynacji (gdy pacjent musiał pokryć koszty na miejscu), a nie na zasadach opieki transgranicznej.

• Uszczelnienie składek z emerytur zagranicznych: Wprowadzony zostaje obowiązek informowania ZUS przez osoby pobierające polskie emerytury/renty (a mieszkające w UE/EFTA/UK) o fakcie niepodlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu w państwie zamieszkania lub zakończeniu działalności zarobkowej za granicą. ZUS otrzyma również uprawnienie do potrącania zaległych składek z emerytury/renty, jeśli zaległość powstała w wyniku niedopełnienia tego obowiązku informacyjnego.

• Celem projektu jest również zapewnienie finansowania przez NFZ świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w ogólnodostępnych podmiotach leczniczych osobom umieszczonym w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym w Gostyninie.

• Projekt obejmuje ponadto doprecyzowanie zapisów o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, na mocy której wprowadzono możliwość odbycia przez absolwentów kierunku lekarskiego albo lekarsko-dentystycznego prowadzonego w języku innym niż polski, 6-miesięcznego szkolenia praktycznego odpowiadającego zakresowi części klinicznej programu stażu podyplomowego, skutkującego możliwością uzyskania decyzji Ministra Zdrowia uznającej staż podyplomowy za odbyty. W obecnym stanie prawnym mogą powstawać wątpliwości na tle interpretacyjnym – czy osoby korzystające z odpowiednika stażu podyplomowego, którym jest wskazane wyżej szkolenie praktyczne, podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu z tego tytułu. Aby uniknąć wątpliwości interpretacyjnych przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego absolwentów kształcących się na kierunku lekarskim albo lekarsko–dentystycznym zostaną zmodyfikowane.

   

Projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach dostępny jest tutaj