Reforma zakłada m.in. możliwość przekształcania części oddziałów szpitalnych w leczenie planowe lub jednodniowe – za zgodą prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Rozwiązanie ma ograniczyć nieefektywne wykorzystanie zasobów i zapewnić pacjentom dostęp do świadczeń lepiej dopasowanych do ich potrzeb.

Kolejnym elementem nowelizacji jest rozwój opieki długoterminowej w formie stacjonarnej, co nabiera szczególnego znaczenia w kontekście starzejącego się społeczeństwa i rosnącej liczby pacjentów wymagających długotrwałego wsparcia.

Reforma szpitali: Konsolidacja i nowe formy organizacyjne

Ustawa upraszcza również zasady łączenia szpitali, szczególnie tych prowadzonych przez samorządy. Jednostki samorządu terytorialnego będą mogły tworzyć nowe podmioty dostosowane do lokalnych potrzeb zdrowotnych i demograficznych. Rozszerzono także katalog dopuszczalnych form prowadzenia działalności leczniczej – obok SP ZOZ-ów i spółek kapitałowych pojawiła się możliwość tworzenia jednostek budżetowych przez związki JST.

Projekt reformy powstał jeszcze za kadencji minister Izabeli Leszczyny, której nie udało się zakończyć procesu legislacyjnego. Kontynuację zapewniła jej następczyni – Jolanta Sobierańska-Grenda. Przypomnijmy, że 7 sierpnia 2025 roku Senat przyjął ustawę bez poprawek, a teraz dokument uzyskał podpis prezydenta.

Zdrowie bez polityki?

Na dzień przed podpisaniem ustawy minister zdrowia Jolanta Sobierańska-Grenda spotkała się z prof. Piotrem Czauderną, doradcą Prezydenta RP ds. zdrowia. Jak podał resort, w trakcie rozmowy omawiano aktualne problemy ochrony zdrowia, a także założenia reformy. Podkreślono, że – podobnie jak obronność – zdrowie publiczne powinno być obszarem wolnym od bieżących sporów politycznych. Jednak patrząc na obustronną niechęć, jaką darzą się Premier Donald Tusk oraz Prezydent Karol Nawrocki nie sposób nie zadać głośno pytania: czy to w ogóle możliwe?


Czytaj także:

Rada Pacjentów spotkała się z ministrem zdrowia – co ustalono?

Kogo uchroni nowelizacja kodeksu karnego? „Nikogo. To martwe prawo”