CagriSema to podawane raz w tygodniu połączenie dwóch substancji: semaglutydu i kagrylitydu. Pierwsza naśladuje działanie hormonu GLP-1, druga działa podobnie do amyliny. Oba mechanizmy wpływają na apetyt, uczucie sytości i ilość przyjmowanego jedzenia.

Semaglutyd jest już stosowany w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2. Nowym elementem jest kagrylityd, który ma wzmocnić jego działanie. Zamiast zwiększać wyłącznie dawkę semaglutydu, producent łączy dwa szlaki biologiczne regulujące głód.

CagriSema a tirzepatyd

W badaniu trzeciej fazy REIMAGINE 5 uczestniczyli dorośli z cukrzycą typu 2. Przyjmowane przez nich metformina, inhibitory SGLT2 albo połączenie obu terapii nie zapewniały odpowiedniej kontroli choroby. Jedna grupa otrzymywała raz w tygodniu CagriSemę w dawce 1 mg semaglutydu i 1 mg kagrylitydu. Druga przyjmowała tirzepatyd w dawce 5 mg.

Po 60 tygodniach średnia redukcja masy ciała wyniosła 12,4 proc. w grupie CagriSemy i 9,1 proc. w grupie tirzepatydu. Badanie osiągnęło założony cel i wykazało jej statystyczną przewagę pod względem spadku masy ciała.

Obie terapie podobnie wpływały na poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c). To wskaźnik pokazujący, jak kształtowało się średnie stężenie glukozy we krwi w ciągu ostatnich 2-3 miesięcy. CagriSema obniżyła HbA1c o 1,71 pkt proc., a tirzepatyd o 1,67 pkt proc. Pod tym względem nowa terapia okazała się nie gorsza od konkurenta.

Pacjenci stracili średnio 1/5 wagi

REDEFINE 9 objęło dorosłych z nadwagą lub otyłością. Uczestnicy stosowali dietę o obniżonej kaloryczności i zwiększyli aktywność fizyczną. Na tym tle porównano CagriSemę z placebo.

Po 68 tygodniach osoby przyjmujące dawkę 1 mg/1 mg straciły średnio 21 proc. wyjściowej masy ciała. W grupie placebo redukcja wyniosła 2 proc. Przykładowo, u osoby ważącej na początku 120 kg spadek o 21 proc. odpowiadałby ok. 25 kg. Jest to jedynie przeliczenie procentowego wyniku badania, a nie prognoza rezultatu dla konkretnego pacjenta.

CagriSema poprawiła także skurczowe ciśnienie krwi, stosunek obwodu talii do wzrostu oraz profil lipidowy na czczo. Novo Nordisk nie przedstawiło jednak wartości liczbowych dla tych parametrów. Badanie obejmowało również wyższą dawkę CagriSemy - 1,7 mg/1,7 mg - lecz w komunikacie nie podano jej wyniku. Nie ujawniono też odsetka uczestników, którzy osiągnęli redukcję co najmniej 5 proc. masy ciała, chociaż był to jeden z głównych punktów końcowych badania.

Warto pohamować optymizm

Na podstawie przedstawionych danych nie można jeszcze ogłosić zwycięzcy. CagriSemę porównano z tirzepatydem w dawce 5 mg. To najniższa dawka podtrzymująca tego leku; stosowane są również dawki 10 i 15 mg. Badanie dowodzi przewagi CagriSemy nad konkretną dawką 5 mg, a nie nad tirzepatydem jako takim. Do pełnej oceny potrzebne byłoby porównanie różnych dawek obu terapii w jednej próbie klinicznej.

Nie znamy również pełnych danych o bezpieczeństwie. Producent poinformował jedynie, że CagriSema była ogólnie dobrze tolerowana, a obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi znanemu z wcześniejszych badań. Nie podano ich częstości ani liczby osób, które przerwały leczenie.

Novo Nordisk złożyło wniosek o dopuszczenie CagriSemy do leczenia otyłości w USA w grudniu 2025 r. Decyzja amerykańskiej Agencji Żywności i Leków jest oczekiwana w czwartym kwartale 2026 r.

Czytaj także:

Kolejny lek otyłość i cukrzycę typu 2. Jest jak koń trojański

Leki GLP-1 miały zabić rynek słodyczy. Czekolada sprzedaje się lepiej